قضاوت

قــبل ازقضــاوت من کــفشهای مــرا بــپوش در راه مــن قــدم بــردار از کــوهــها و دشــت هــایــی گــذر کــن کــه مــن کــردم اشــکهایــی را بــریــزکــه مــن ریــختم دردهــا و خوشــیهای مــن را تــجربــه کــن بعد مــی توانــی در مــوردمــن قـضـــاوت کــنی

/ 1 نظر / 8 بازدید
فرهاد بی تیشه

یه ضرب المثلی هست که فکر کنم استانبولی باشه .میگه : قبل از اینکه در مورد راه رفتن کسی قضاوت کنی چند قدم با کفش های او راه برو